บทที่ 108 ฝังในร่อง

พอหลิวต้าจู้ได้ยินแบบนี้ ก็เข้าใจทันทีว่าไม่ได้ไปขนฟืน จึงถามอย่างสงสัย: "แล้วเราจะไปทำอะไรกัน?"

"พ่อไปถึงก็รู้เอง ตอนนี้บอกพ่อ พ่อก็ไม่รู้หรอก"

หลิวต้าจู้ยิ่งสงสัย นึกถึงของที่ลูกสาวเคยค้นพบ ล้วนแต่เป็นของดีทั้งนั้น รู้สึกตื่นเต้นอยู่ลึกๆ

พอถึงที่ไร่ หลิวต้าจู้เห็นของที่เหม

บทที่ 109 เรื่องที่ต้องเกิด

พอสองคนกลับถึงบ้าน โจวซื่อพาหลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอกลับมาได้สักพักแล้ว หุงข้าวแล้ว เหลือแค่ผัดกับข้าว

หลิวต้าจู้ถามอย่างดีใจ: "พวกเธอกลับมากันหมดแล้ว เป็นไง หาเห็ดร่มเจอไหม? ได้เยอะไหม?"

โจวซื่อไม่ตอบ ถามอย่างสงสัย: "พวกเธอไปทำอะไรมา แค่ไปขนอ้อยทำไมนานจัง? เอ้ เออใช่

บทที่ 110 ไปไม่ได้

แม้คนขายเห็ดป่าจะเพิ่มขึ้น แต่สำหรับโจวซื่อกับหลิวต้าจู้แล้ว ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีผลกระทบ ใครที่จะมาซื้อที่ร้านพวกเขาก็ยังมาซื้อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพวกเขาเริ่มขายก่อนหรือเปล่า หรือเพราะร้านพวกเขามีเห็ดหลายชนิด

แม้แต่หลิวเหล่าเถียนกับหลี่ซื่อที่อยู่ข้างๆ ก็ขายได้หลายรอบแล้ว ฝั่งตรง