บทที่ 109 เรื่องที่ต้องเกิด

พอสองคนกลับถึงบ้าน โจวซื่อพาหลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอกลับมาได้สักพักแล้ว หุงข้าวแล้ว เหลือแค่ผัดกับข้าว

หลิวต้าจู้ถามอย่างดีใจ: "พวกเธอกลับมากันหมดแล้ว เป็นไง หาเห็ดร่มเจอไหม? ได้เยอะไหม?"

โจวซื่อไม่ตอบ ถามอย่างสงสัย: "พวกเธอไปทำอะไรมา แค่ไปขนอ้อยทำไมนานจัง? เอ้ เออใช่

บทที่ 110 ไปไม่ได้

แม้คนขายเห็ดป่าจะเพิ่มขึ้น แต่สำหรับโจวซื่อกับหลิวต้าจู้แล้ว ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีผลกระทบ ใครที่จะมาซื้อที่ร้านพวกเขาก็ยังมาซื้อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพวกเขาเริ่มขายก่อนหรือเปล่า หรือเพราะร้านพวกเขามีเห็ดหลายชนิด

แม้แต่หลิวเหล่าเถียนกับหลี่ซื่อที่อยู่ข้างๆ ก็ขายได้หลายรอบแล้ว ฝั่งตรง

บทที่ 111 มีผลกระทบ

"จะดีหรือ พวกเรามีตั้งหลายคน วัวคงแบกไม่ไหว เดินไปกันเองดีกว่า ไม่ไกลเท่าไหร่หรอก"

"ใช่ๆ ไม่ต้องรบกวนพวกคุณหรอก พวกเราเดินเองได้ ถ้าวัวเหนื่อยจนป่วยก็ไม่ดี"

โจวซื่อยิ้มพลางกล่าว "แค่นี้กี่คนกัน ถึงจะมาอีกสักเท่านี้ วัวก็ยังแบกไหว ไม่เป็นไร ขึ้นมาเถอะ ก็อยู่หมู่บ้านเดียวกัน ทา