บทที่ 106 สูงจังเลย

เป็นความจริงที่ไม่ต้องกังวลเรื่องการขาย แต่นั่นก็เพราะร้านของโจวซื่อแน่นจนเข้าไม่ได้และขายเกือบหมดแล้ว ร้านของพวกเขาถึงมีคนมาถาม

พวกเขาไม่ได้แยกประเภท หลี่ซื่อขายทั้งหมดในราคา 3 เหรียญต่อจิน จนสุดท้ายขาย 2 เหรียญต่อจิน และในที่สุดเมื่อถึงเที่ยงวัน เห็ดป่าสองตะกร้าก็ขายหมด

หลี

บทที่ 107 หลอกเด็ก

กลอกตาคิดสักครู่ ก็มีความคิดพูดว่า: "พวกเธออยากกินอ้อยปีหน้าอีกไหม?"

ต้องถามด้วยเหรอ เด็กๆ ทุกคนบอกว่าอยาก

หลิวลี่เซี่ยยิ้มเหมือนหมาป่าใจดีพูดว่า: "ถ้าอยาก ก็ต้องฟังข้า ดูสิ ที่นี่มีไม่กี่ต้นทั้งหมด

ถ้าเราคนนึงเอากลับบ้านคนละต้น ก็หมดแล้ว ถ้ากินหมด แล้วปีหน้าเราจะเอาอะไรกิน พว

บทที่ 108 ฝังในร่อง

พอหลิวต้าจู้ได้ยินแบบนี้ ก็เข้าใจทันทีว่าไม่ได้ไปขนฟืน จึงถามอย่างสงสัย: "แล้วเราจะไปทำอะไรกัน?"

"พ่อไปถึงก็รู้เอง ตอนนี้บอกพ่อ พ่อก็ไม่รู้หรอก"

หลิวต้าจู้ยิ่งสงสัย นึกถึงของที่ลูกสาวเคยค้นพบ ล้วนแต่เป็นของดีทั้งนั้น รู้สึกตื่นเต้นอยู่ลึกๆ

พอถึงที่ไร่ หลิวต้าจู้เห็นของที่เหม