บทที่ 105 ต้องแบ่งเกรด

ยิ้มพูด: "มาซื้อผักแต่เช้าอีกแล้วหรือ ไม่ได้กินเห็ดป่ามาปีหนึ่งแล้ว วันนี้เอาสักหน่อยไหม? เห็ดร่มนี่สดมาก เมื่อวานบ่ายเพิ่งขึ้นเขาไปเก็บมา"

คนหนึ่งพูด: "พวกคุณมาสักที ข้านับวันรอมานานแล้ว คิดว่าพวกคุณก็น่าจะมาได้แล้ว รอซ้ายรอขวา วันนี้ก็รอจนเจอ ยังไง ปีนี้เห็ดป่ามีน้อยหรือ?

บทที่ 106 สูงจังเลย

เป็นความจริงที่ไม่ต้องกังวลเรื่องการขาย แต่นั่นก็เพราะร้านของโจวซื่อแน่นจนเข้าไม่ได้และขายเกือบหมดแล้ว ร้านของพวกเขาถึงมีคนมาถาม

พวกเขาไม่ได้แยกประเภท หลี่ซื่อขายทั้งหมดในราคา 3 เหรียญต่อจิน จนสุดท้ายขาย 2 เหรียญต่อจิน และในที่สุดเมื่อถึงเที่ยงวัน เห็ดป่าสองตะกร้าก็ขายหมด

หลี

บทที่ 107 หลอกเด็ก

กลอกตาคิดสักครู่ ก็มีความคิดพูดว่า: "พวกเธออยากกินอ้อยปีหน้าอีกไหม?"

ต้องถามด้วยเหรอ เด็กๆ ทุกคนบอกว่าอยาก

หลิวลี่เซี่ยยิ้มเหมือนหมาป่าใจดีพูดว่า: "ถ้าอยาก ก็ต้องฟังข้า ดูสิ ที่นี่มีไม่กี่ต้นทั้งหมด

ถ้าเราคนนึงเอากลับบ้านคนละต้น ก็หมดแล้ว ถ้ากินหมด แล้วปีหน้าเราจะเอาอะไรกิน พว