บทที่ 10 เห็ดหูหนู

หลิวลี่เซี่ยอึ้ง สงสัยว่าเด็กคนนี้ตั้งใจแกล้งเธอ

ได้แต่พูดว่า "นี่เราไปด้วยกันสองคน ไม่ใช่เธอไปคนเดียว แม่คงห้ามแค่เธอไปริมแม่น้ำคนเดียวใช่ไหม ถ้ามีข้าที่เป็นผู้ใหญ่ไปด้วย แม่ต้องอนุญาตแน่"

หลิวชิงซานเบ้ปาก มองเธออย่างประหลาดใจ "พี่ลืมไปแล้วเหรอ? พี่ก็ห้ามไปริมแม่น้ำเหมือนกัน ย

บทที่ 11 ไปขายกัน

แม้ว่าหลิวลี่เซี่ยจะคิดเช่นนั้นอยู่แล้ว แต่เมื่อได้ยินพ่อแม่พูดแบบนี้ ก็รู้สึกหนักใจอยู่บ้าง พวกเขาไม่เคยคิดจะเอาของพวกนี้ไปขายเลยหรือ?

โอ้ ก็ได้ พวกเขาไม่รู้จัก อาจจะคิดว่าคนอื่นก็ไม่รู้จักเหมือนกัน ฮ่า

ทุกคนในครอบครัวจ้องมองชามเห็ดหูหนูผัดไข่บนโต๊ะไม่วางตา

หลิวชิงเหอน้ำลายไห

บทที่ 12 ออกเดินทางแต่เช้า

ใช่ โจวซื่อพยักหน้า นึกถึงพฤติกรรมของลูกสาวช่วงนี้ เดินบนภูเขาทั้งวันก็ไม่เห็นมีอาการป่วยเลย คงหายดีแล้ว

แต่ก็ยังบอกกับหลิวต้าจู้ว่า "ต้าเนียวร่างกายเพิ่งหายดี ระหว่างทางเจ้าต้องดูแลให้ดี อย่าเร่งรีบเกินไป เหนื่อยก็พักสักหน่อย ไม่มีอะไรสำคัญเท่าสุขภาพ"

หลิวต้าจู้พยักหน