บทที่ 16

เธอตายแล้ว

มีนาทีหนึ่ง ที่หูธาวินอื้อไม่ได้ยินอะไร

เหมือนโลกได้หยุดลง นอกจากผู้หญิงคนนั้นที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด เขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อีก ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น

ทุกอย่างที่คิดในสมองคือ เหมือนมีของบางอย่างถูกดุดไป เหลือแต่ความว่างเปล่า

“ชะเอม!”นีออนเรียกออกมาดังๆสุดชีวิต

แล

บทที่ 17

ไปขุดหลุมศพของเธอ

พอใจหรือยัง?

ในใจของธาวินก็ถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมา

ผ่านไปนานมากเขาเงยหน้าขึ้นสักทีตาทั้งคู่แดงไปหมดสติขาดหายไปหมดเหมือนสัตว์ป่าที่กำลังโมโหและกำลังเศร้าในเวลาเดียวกัน

“ไม่ฉันไม่พอใจ”เขามองไปทางศพของชะเอมกัดฟันตัวเองแน่นๆแล้วพูดว่า“สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่ให้ผู้หญิงคนน

บทที่ 18

คาดหวังเยอะก็ยิ่งหมดหวังใช่ไหม

แต่ยังไม่ตาย

แล้วร่างหายไปไหน?

สายตาที่มืดมนของธาวินมีเรื่องให้คิดมากมาย

“ทำที่นี่ให้เหมือนเดิม จำไว้ว่าเหมือนเดิม”

เสียงของเขาที่เยือกเย็นดังขึ้นในที่แบบนี้ทำให้ร่างของผู้ชายสองคนสั่นไปหมด

“ครับ เจ้านาย”

ธาวินหันหลังแล้วเดินกลับเสื้อของเขาพัดข