บทที่ 15 ตายให้คุณดู

นอกเมือง ป่าชื้นมืด

ชะเอมลงจากรดตู้คันหนึ่ง เป้กระเป๋าสีดำ ใส่หมวกแก็ฟบังหน้า แล้วเปลี่ยนขึ้นไปรถสามล้อที่ไม่จับตา

รถสามล้อแอ่นไปมาแล่นไปท่าเรือ

เธอต้องนั่งเรือไปถึงท่าเรือชายแดน ถึงจะต่อเรือออกต่างประเทศ

เมื่อลงจากรถสามล้อ เธอจะต้องเดินไปป่าระยะหนึ่ง เพราะตาข้างขวาเธอ

บทที่ 16 เธอตายแล้ว

มีนาทีหนึ่ง ที่หูธาวินอื้อไม่ได้ยินอะไร

เหมือนโลกได้หยุดลง นอกจากผู้หญิงคนนั้นที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด เขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อีก ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น

ทุกอย่างที่คิดในสมองคือ เหมือนมีของบางอย่างถูกดุดไป เหลือแต่ความว่างเปล่า

“ชะเอม!”นีออนเรียกออกมาดังๆสุดชีวิต

และส

บทที่ 17 ไปขุดหลุมศพของเธอ

พอใจหรือยัง?

ในใจของธาวินก็ถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมา

ผ่านไปนานมากเขาเงยหน้าขึ้นสักทีตาทั้งคู่แดงไปหมดสติขาดหายไปหมดเหมือนสัตว์ป่าที่กำลังโมโหและกำลังเศร้าในเวลาเดียวกัน

“ไม่ฉันไม่พอใจ”เขามองไปทางศพของชะเอมกัดฟันตัวเองแน่นๆแล้วพูดว่า“สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่ให้ผู้หญิงคนนี้