บทที่ 90 การไม่ทำอะไรเลยกลับไม่เหมาะสมกว่า

จ้าวอวี้เจินแสร้งทำเป็นใจเย็น

"พรุ่งนี้ข้าจะไปหาช่างปั่นฝ้ายในตัวเมืองเพื่อสั่งทำผ้านวมสี่ผืนก่อน จะได้ปูผ้านวมฝ้ายใหม่ในห้องอีกสองห้องของบ้านด้วย ก่อนหน้านี้ใช้ฟางข้าว พลิกตัวทีก็ดังกรอบแกรบ นอนไม่สบายเลย พอครึ่งปีหลังอากาศเย็นลง ค่อยสั่งทำอีกสี่ผืนสำหรั

บทที่ 91 เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้จะวางยาพิษ?

เห็นเขาลุกเดินไปทางครัว จ้าวอวี้เจินก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

เร็วเกินไปจริงๆ แต่หลังจากใกล้ชิดกับหลินจี้หมิงมาระยะหนึ่ง เจ้าก็ค่อนข้างพอใจในตัวเขา

ไม่เร่งรีบอีกสองสามวันก็ได้

ตอนกลางคืน หลินจี้หมิงไม่ได้ไปนอนเบียดกับอู่ฟูและซื่อไห่บนเตียงเดียวกัน

บทที่ 92 การโกหกไม่ต้องเสียเงิน

หลินจือเซี่ยชำเลืองมองเจ้าอย่างไม่ใส่ใจ

"ใครใช้ให้เจ้าปกติเสียงดังจ้อกแจ้ก ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าเจ้าพึ่งพาได้หรือเปล่า?"

จ้าวเสี่ยวหลานกลั้นความอยากขว้างคีมคีบไฟทิ้ง "เจ้าต่างหากที่จ้อกแจ้ก ทั้งครอบครัวเจ้านั่นแหละจ้อกแจ้ก!"

จือเซี่ยหัวเราะฮ่าๆ

"ได้ เจ้าจ้อกแจ้ก เจ้