บทที่ 85: อย่าทำตัวเสียให้เด็กเห็น

มื้อเย็นกินเต้าหู้ผัดต้นหอม หมูผัดเห็ดหูหนูผัดซ้ำ และซุปเต้าหู้อ่อนใส่โกจิ

เต้าหู้อ่อนที่เปรี้ยวเมื่อนำมาต้มซ้ำ รสเปรี้ยวก็หายไป ใส่โกจิ ต้นหอม เกลือและซอสปรุงรส ดื่มแล้วรู้สึกสดชื่น

หลังกินข้าว ทุกคนแยกย้าย จือเซี่ยจึงบอกรายได้วันนี้กับจ้าวอวี้เจิน

"แม่คะ แผงเร

บทที่ 86 - กดดันจนแทบหายใจไม่ออก

กำปั้นของจ้าวอวี้เจินสำหรับหลินจี้หมิงแล้ว เหมือนการจั๊กจี้เท่านั้น

เขาสูดหายใจลึก จ้องมองนางนิ่ง สายตานั้นราวกับจะกลืนกินคนทั้งคน จ้าวอวี้เจินถูกเขามองจนรู้สึกเขินอาย จึงหาข้ออ้างเดินเข้าครัวไปต้มน้ำ

หลินจือเซี่ยเห็นว่าม่านไม้ไผ่ชุดที่สองยังไม่มา อยู่บ้านก็ทำอะไร

บทที่ 87 - อย่าเข้าใกล้เกินไปจะดีกว่า

ตอนนี้ม่านไม้ไผ่ชุดที่สองมาถึงบ้านแล้ว จือเซี่ยจึงไม่ต้องไปที่ตลาดอีก นางเริ่มยุ่งอยู่ที่บ้าน

ใช้เวลาสี่ห้าวันทำกระดาษฟางชุดแรกออกมา อีกไม่ถึงครึ่งเดือน หลังจากซื้อโอ่งมา ฟางข้าวชุดที่สองที่แช่ไว้ก็จะเริ่มทำได้

ก่อนหน้านี้นางคำนวณคร่าวๆ ว่าขายราคาหกสิบเหรียญต