บทที่ 69 เรื่องเร่งด่วน

เมื่อหลินจี้หมิงเห็นว่าเด็กหนุ่มทำงานคล่องแคล่ว จึงหยุดมือจากงานที่ทำอยู่

"งั้นฝากเรื่องฟืนไว้กับเจ้าละ ข้าจะไปตามอาของเจ้าหลายคนมาคุยเรื่องซ่อมบ้าน รอให้แม่ของเจ้าตื่นแล้วบอกให้เตรียมอาหารเช้าให้มากหน่อย"

"ครับ"

เห็นหลินจี้หมิงปัดมือแล้วเดินออกไป หลินอู่ฟูยังงงอยู่ครู่หนึ่

บทที่ 70 ข้าเห็นเจ้าเจ้าเล่ห์นัก

เห็นหลินจือเซี่ยเขียนตัวอักษรตัวสุดท้ายเสร็จกำลังจะวางพู่กัน หลินจี้หมิงจึงถาม "จือเซี่ย เคยฝึกเขียนตัวอักษรมาก่อนหรือ?"

หลินจือเซี่ยเพิ่งรู้สึกว่ามีคนยืนอยู่ด้านหลัง

"พ่อกลับมาแล้ว" เธอยิ้มพูด "ก่อนหน้านี้ไม่เคยใช้พู่กันฝึก แค่ใช้ไม้เขียนบนพื้น อาจเพราะเขียนมากเลย

บทที่ 71 ต่อไปอย่าเข้าใกล้เขา

หลินจือเซี่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง หันไปมองเงาร่างที่จากไป

ตอนนี้แผงขายของที่บ้านต้องใช้คนสองคนคอยดูแล ก็ไม่ได้กำไรมากนัก ทีนี้มาเพิ่มอีกสองแผง เธอก้าวใหญ่เกินไปหรือเปล่า?

เธอยังไม่แน่ใจว่าความคิดของตัวเองจะเป็นไปได้หรือไม่

แม้จะไม่ต้องเสียค่าเช่า แต่ถ้าลงทุนไปแล้วไม่เห็นผล