บทที่ 70 ข้าเห็นเจ้าเจ้าเล่ห์นัก

เห็นหลินจือเซี่ยเขียนตัวอักษรตัวสุดท้ายเสร็จกำลังจะวางพู่กัน หลินจี้หมิงจึงถาม "จือเซี่ย เคยฝึกเขียนตัวอักษรมาก่อนหรือ?"

หลินจือเซี่ยเพิ่งรู้สึกว่ามีคนยืนอยู่ด้านหลัง

"พ่อกลับมาแล้ว" เธอยิ้มพูด "ก่อนหน้านี้ไม่เคยใช้พู่กันฝึก แค่ใช้ไม้เขียนบนพื้น อาจเพราะเขียนมากเลย

บทที่ 71 ต่อไปอย่าเข้าใกล้เขา

หลินจือเซี่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง หันไปมองเงาร่างที่จากไป

ตอนนี้แผงขายของที่บ้านต้องใช้คนสองคนคอยดูแล ก็ไม่ได้กำไรมากนัก ทีนี้มาเพิ่มอีกสองแผง เธอก้าวใหญ่เกินไปหรือเปล่า?

เธอยังไม่แน่ใจว่าความคิดของตัวเองจะเป็นไปได้หรือไม่

แม้จะไม่ต้องเสียค่าเช่า แต่ถ้าลงทุนไปแล้วไม่เห็นผล

บทที่ 72 ปรึกษาหารือกัน

เมื่อจ้าวอวี้เจินและหลินอู่ฟูนั่งเกวียนวัวกลับถึงบ้าน ข้าวในหม้อของหลินจือเซี่ยก็สุกแล้ว และครกหินตรงหน้าหลินจี้หมิงก็เปลี่ยนเป็นฟางสับชิ้นเล็กๆ ใหม่แล้ว

หลินจือเซี่ยวันนี้ทำง่ายๆ เอาเนื้อวัวตุ๋นครึ่งจินวางบนข้าว ลวกยอดถั่วลันเตา และปรุงน้ำจิ้มด้วยซอสถั่วเหลืองใส คลุกข้าวใ