บทที่ 68 ใครบ้างไม่เคยเป็นเด็กตัวเล็กๆ มาก่อน?

"ไม่ต้องเปลี่ยนเวลาค่ะ" หลินจือเซี่ยอุ้มตำราพันอักษรวิ่งออกมาจากกลุ่มคน "ตอนนี้ว่างอยู่พอดี พี่ฝูอัน เรามาคุยกันตรงนั้นกันเถอะ"

พูดจบก็ลากเขาไปที่ข้างกำแพงด้านนอกเพื่อขอคำแนะนำ

ตำราพันอักษรนั้นเธออ่านจบแล้ว ทั้งเดาทั้งคาดเอา จำได้ประมาณครึ่งหนึ่ง บาง

บทที่ 69 เรื่องเร่งด่วน

เมื่อหลินจี้หมิงเห็นว่าเด็กหนุ่มทำงานคล่องแคล่ว จึงหยุดมือจากงานที่ทำอยู่

"งั้นฝากเรื่องฟืนไว้กับเจ้าละ ข้าจะไปตามอาของเจ้าหลายคนมาคุยเรื่องซ่อมบ้าน รอให้แม่ของเจ้าตื่นแล้วบอกให้เตรียมอาหารเช้าให้มากหน่อย"

"ครับ"

เห็นหลินจี้หมิงปัดมือแล้วเดินออกไป หลินอู่ฟูยังงงอยู่ครู่หนึ่

บทที่ 70 ข้าเห็นเจ้าเจ้าเล่ห์นัก

เห็นหลินจือเซี่ยเขียนตัวอักษรตัวสุดท้ายเสร็จกำลังจะวางพู่กัน หลินจี้หมิงจึงถาม "จือเซี่ย เคยฝึกเขียนตัวอักษรมาก่อนหรือ?"

หลินจือเซี่ยเพิ่งรู้สึกว่ามีคนยืนอยู่ด้านหลัง

"พ่อกลับมาแล้ว" เธอยิ้มพูด "ก่อนหน้านี้ไม่เคยใช้พู่กันฝึก แค่ใช้ไม้เขียนบนพื้น อาจเพราะเขียนมากเลย