บทที่ 67 - แม่ยายมองลูกเขย

จ้าวอวี้เจินยิ้มแย้มแกนๆ

"แม่ไม่ได้พูดแบบนี้ตอนนั้นนะ ตอนนั้นขาแม่ไม่แข็งแรงเหมือนตอนนี้ นอนอยู่บนเตียงทุกวัน ต้องมีคนดูแลเรื่องกินดื่มและขับถ่าย แม่บอกว่าถ้าฉันไม่รับแม่มาดูแลที่บ้านเก่า ถึงจะยอมให้ฉันทำนา และหลังจากร้อยปีที่นานี้ก็ต้องกลับไปอยู่ในมือหลินสุ่ยเซิง แม่คิด

บทที่ 68 ใครบ้างไม่เคยเป็นเด็กตัวเล็กๆ มาก่อน?

"ไม่ต้องเปลี่ยนเวลาค่ะ" หลินจือเซี่ยอุ้มตำราพันอักษรวิ่งออกมาจากกลุ่มคน "ตอนนี้ว่างอยู่พอดี พี่ฝูอัน เรามาคุยกันตรงนั้นกันเถอะ"

พูดจบก็ลากเขาไปที่ข้างกำแพงด้านนอกเพื่อขอคำแนะนำ

ตำราพันอักษรนั้นเธออ่านจบแล้ว ทั้งเดาทั้งคาดเอา จำได้ประมาณครึ่งหนึ่ง บาง

บทที่ 69 เรื่องเร่งด่วน

เมื่อหลินจี้หมิงเห็นว่าเด็กหนุ่มทำงานคล่องแคล่ว จึงหยุดมือจากงานที่ทำอยู่

"งั้นฝากเรื่องฟืนไว้กับเจ้าละ ข้าจะไปตามอาของเจ้าหลายคนมาคุยเรื่องซ่อมบ้าน รอให้แม่ของเจ้าตื่นแล้วบอกให้เตรียมอาหารเช้าให้มากหน่อย"

"ครับ"

เห็นหลินจี้หมิงปัดมือแล้วเดินออกไป หลินอู่ฟูยังงงอยู่ครู่หนึ่