บทที่ 604 ทางออกที่ลงตัว

เมื่อภรรยาสั่ง เซียวเหอก็พยักหน้ารับทันที

"ได้"

หลินจือเซี่ยคิดสักครู่ เปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้ง หยิบกล่องกระเบื้องเล็กๆ ออกมา "นี่คือยาช่วยให้เลือดไหลเวียนและลดรอยช้ำ เจ้าทาตรงที่เห็นชัดๆ น่าจะหายเร็วขึ้น"

เซียวเหอไม่ยอมรับ

"ข้าทาเองไม่ถึง"

หลินจือเซี่ยกลอกตา "ที่เห็น

บทที่ 605 คำขอสุดท้ายก่อนตาย

เซียวเหอเข้าลาน โค้งคำนับทั้งสอง

"พ่อตา แม่ยายครับ"

หลินจี้หมิงก้าวไปตบไหล่เขา

"มาแล้วก็ดี เข้ามานั่งสิ"

อู๋ฟู่เกาหัว ตอนนี้เขาก็เป็นพี่ใหญ่ของน้องเขยแล้ว ทำไมทักทายแต่พ่อแม่ มองข้ามเขาไป?

เหอซิ่วเหมยเห็นสีหน้าเขา ดูเหมือนเดาความคิดในใจเขาได้ อดยกมือปิดปากหัวเราะไม่

บทที่ 606 ไม่มีความคิดอะไรแต่ยังจะแต่งงานกับข้า?

เมื่อเซียวเหอเห็นภาพวาดนั้น เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร

บนโต๊ะเขียนหนังสือยังมีกระดาษที่หลินจือเซี่ยใช้ฝึกคัดอักษรวางอยู่ เซียวเหอหยิบขึ้นมาพลิกดู สีหน้าของเขาก็ยิ่งดำมืดลง

เขาแค่นเสียงฮึ

"นี่เจ้าเขียนอะไรยุ่งเหยิงไปหมด?"

หลินจื