บทที่ 603

ตอนนี้ข้าเป็นของเจ้าแล้ว

ม่านแดงถูกปล่อยลง

หลินจือเซี่ยกระซิบข้างหูเซียวเหอ

"ข้าได้ยินว่าครั้งแรกจะเจ็บบ้าง เจ้าเบาๆ หน่อยนะ"

เซียวเหอลูบใบหน้าหลินจือเซี่ยเบาๆ ความรักในดวงตาไม่ปิดบัง เสียงแหบพร่าเล็กน้อย

"ได้"

แสงเทียนกระพริบในอากาศ ทอดเงาพร่าเลือนและนุ่มนวล ทาบทับบนผ้าแดงเป็นภาพงดง

บทที่ 604

ทางออกที่ลงตัว

เมื่อภรรยาสั่ง เซียวเหอก็พยักหน้ารับทันที

"ได้"

หลินจือเซี่ยคิดสักครู่ เปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้ง หยิบกล่องกระเบื้องเล็กๆ ออกมา "นี่คือยาช่วยให้เลือดไหลเวียนและลดรอยช้ำ เจ้าทาตรงที่เห็นชัดๆ น่าจะหายเร็วขึ้น"

เซียวเหอไม่ยอมรับ

"ข้าทาเองไม่ถึง"

หลินจือเซี่ยกลอกตา "ที่เห

บทที่ 605

คำขอสุดท้ายก่อนตาย

เซียวเหอเข้าลาน โค้งคำนับทั้งสอง

"พ่อตา แม่ยายครับ"

หลินจี้หมิงก้าวไปตบไหล่เขา

"มาแล้วก็ดี เข้ามานั่งสิ"

อู๋ฟู่เกาหัว ตอนนี้เขาก็เป็นพี่ใหญ่ของน้องเขยแล้ว ทำไมทักทายแต่พ่อแม่ มองข้ามเขาไป?

เหอซิ่วเหมยเห็นสีหน้าเขา ดูเหมือนเดาความคิดในใจเขาได้ อดยกมือปิดปากหัวเราะไ