บทที่ 585: สิ่งที่ทำในที่ลับ

เมื่อจือเซี่ยอยู่ตรงหน้า ดวงตาเสี่ยวเหอเหมือนติดอยู่กับเจ้า เซินฟู่อันมองไปทางเขา ถอนหายใจอย่างจนใจ ยื่นพู่กันให้เขา

"คนไปแล้ว มาทำงานจริงจังกันเถอะ"

เสี่ยวเหอมองพู่กันในมือ ขมวดคิ้ว

"ยังเหลือลงทะเบียนอีกเท่าไหร่?"

เซินฟู่อันยิ้มบาง "อีกนาน ลงทะเบียนเสร็จคงค่ำ กว่าจะอ

บทที่ 586 พูดตรงๆ ไม่ได้หรือ?

หลังจากได้ฟังคำพูดของเสิ่นฝูอัน หลินจือเซี่ยก็นึกย้อนไปถึงวันที่เสี่ยวเหอพูดติดตลกว่าเขากลับมาเมืองเจียงหลิงเพื่อเจ้า ตอนนั้นเจ้ายังไม่กล้าเชื่อ คิดว่าความรู้สึกของทั้งคู่ยังไม่ลึกซึ้งถึงขนาดนั้น

เมื่อนึกถึงตอนนี้ บางทีสิ่งที่เขาพูดอาจไม่ใช่เรื่องตลกก็ได้

ในใจเจ้า เ

บทที่ 587 ขุนนาง พ่อค้า และโจรผูกพันกัน

เมื่อเห็นไป๋จื่อจะกลับ หลินจือเซี่ยก็ต้องกลับไปด้วยเป็นธรรมดา

แต่พอลุกขึ้น เสี่ยวเหอก็จับชายเสื้อของเจ้าไว้

"เจ็บจัง~"

หลินจือเซี่ยอดกลอกตาไม่ได้

"ยังคิดว่าตัวเองเป็นเฉินสามขวบอยู่อีกหรือ? ปล่อยเร็ว!"

ไม่รู้ว่าเจ้าออกแรงมากไปหรือเปล่า เสี่ยวเหอก็ขมวดคิ้วทันท