บทที่ 584: ยกเว้นโทษประหาร แต่โทษอื่นต้องรับ

ได้ยินแล้วหลินจี้หมิงก็โล่งใจ กลัวมือหยาบจะทำให้ลูกสาวเจ็บ จึงระวังใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาให้เจ้า

"ไม่ร้องไม่ร้อง ต่อไปมีพ่ออยู่ จะไม่ให้ลูกต้องน้อยใจแบบนี้อีก" แล้วล้วงห่อกระดาษน้ำมันจากอก "ดีที่ลูกคอยเตือนให้พ่อพกเสบียงติดตัว คราวนี้ได้ใช้ประโยชน์จริงๆ"

บทที่ 585: สิ่งที่ทำในที่ลับ

เมื่อจือเซี่ยอยู่ตรงหน้า ดวงตาเสี่ยวเหอเหมือนติดอยู่กับเจ้า เซินฟู่อันมองไปทางเขา ถอนหายใจอย่างจนใจ ยื่นพู่กันให้เขา

"คนไปแล้ว มาทำงานจริงจังกันเถอะ"

เสี่ยวเหอมองพู่กันในมือ ขมวดคิ้ว

"ยังเหลือลงทะเบียนอีกเท่าไหร่?"

เซินฟู่อันยิ้มบาง "อีกนาน ลงทะเบียนเสร็จคงค่ำ กว่าจะอ

บทที่ 586 พูดตรงๆ ไม่ได้หรือ?

หลังจากได้ฟังคำพูดของเสิ่นฝูอัน หลินจือเซี่ยก็นึกย้อนไปถึงวันที่เสี่ยวเหอพูดติดตลกว่าเขากลับมาเมืองเจียงหลิงเพื่อเจ้า ตอนนั้นเจ้ายังไม่กล้าเชื่อ คิดว่าความรู้สึกของทั้งคู่ยังไม่ลึกซึ้งถึงขนาดนั้น

เมื่อนึกถึงตอนนี้ บางทีสิ่งที่เขาพูดอาจไม่ใช่เรื่องตลกก็ได้

ในใจเจ้า เ