บทที่ 586 พูดตรงๆ ไม่ได้หรือ?

หลังจากได้ฟังคำพูดของเสิ่นฝูอัน หลินจือเซี่ยก็นึกย้อนไปถึงวันที่เสี่ยวเหอพูดติดตลกว่าเขากลับมาเมืองเจียงหลิงเพื่อเจ้า ตอนนั้นเจ้ายังไม่กล้าเชื่อ คิดว่าความรู้สึกของทั้งคู่ยังไม่ลึกซึ้งถึงขนาดนั้น

เมื่อนึกถึงตอนนี้ บางทีสิ่งที่เขาพูดอาจไม่ใช่เรื่องตลกก็ได้

ในใจเจ้า เ

บทที่ 587 ขุนนาง พ่อค้า และโจรผูกพันกัน

เมื่อเห็นไป๋จื่อจะกลับ หลินจือเซี่ยก็ต้องกลับไปด้วยเป็นธรรมดา

แต่พอลุกขึ้น เสี่ยวเหอก็จับชายเสื้อของเจ้าไว้

"เจ็บจัง~"

หลินจือเซี่ยอดกลอกตาไม่ได้

"ยังคิดว่าตัวเองเป็นเฉินสามขวบอยู่อีกหรือ? ปล่อยเร็ว!"

ไม่รู้ว่าเจ้าออกแรงมากไปหรือเปล่า เสี่ยวเหอก็ขมวดคิ้วทันท

บทที่ 588 ข้าจะไม่ตามใจเขา

จ้าวอวี้เจินแค่นเสียง

"นั่นสมควรแล้ว! ทำเรื่องชั่วช้า ไร้มนุษยธรรม ไม่ควรค่าแก่การสงสาร" นางมองหลินจือเซี่ย "เล่าให้แม่ฟังหน่อยว่าเมื่อวานกับวันก่อนเกิดอะไรขึ้นบ้าง? พ่อเจ้าหาเจ้าเจอได้อย่างไร?"

"เรื่องนี้พูดแล้วยาว..." หลินจือเซี่ยเริ่มเล่าประสบการณ์สุดระทึกสองวันก่อนใ