บทที่ 525 - จัดการทีละอย่าง

คนรับใช้ข้างๆ มองเขา

"นาย ท่านไม่กลัวคนจะรู้ตัวตนแบบนี้หรือ?"

ในดวงตาชายหนุ่มวาบแววอาลัย แต่ไม่นานก็ถูกความมุ่งมั่นแทนที่

"ตั้งแต่วันนี้ ถ้าตระกูลหลินและตระกูลเซิ่นไม่มีเรื่องเป็นตายร้ายแรง อย่าให้ทางนั้นส่งข่าวมาหาข้าอีก"

"ขอรับ" คนรับใช้ประสานมือคำนับ หมุนตัวจากไป

บทที่ 526 - คนชั่วอยู่ได้พันปี

หลินจือเซี่ยพยักหน้า จัดชุดให้เรียบร้อย สวมเสื้อคลุมพาซวงเหย่ไปที่ร้านกันลู่ถัง

ซุนจิ่งเหอที่โดนเช่นนี้ ถ้าไม่ได้เจอเจ้าคงไม่ยอมเลิกรา แทนที่จะปล่อยให้เขาคอยตามราวีและให้คนนินทาลับหลัง ควรไปพบเขาดีกว่า จะได้เห็นสีหน้าที่พ่ายแพ้ด้วย

พอมาถึงหน้าประตู ผู้ติดตามของซุน

บทที่ 527 - กูเป็นลูกชายของเจ้า

ตรุษจีน ทุกคนในบ้านตื่นแต่เช้า

เนื่องจากเมื่อวานหิมะตกทั้งวันทั้งคืน ตอนเช้าตื่นมา หิมะในลานบ้านสูงถึงน่อง

หลินจี้หมิงยังมีหน้าที่ราชการ สวมรองเท้าบู๊ตฤดูหนาวที่หลินจือเซี่ยเตรียมไว้ให้แล้วออกไปกับคนของเขา หลินจือเซี่ยกินข้าวเช้าเสร็จ ลากซื่อไห่กับผิงอันมาที่ลานบ้า