บทที่ 526 - คนชั่วอยู่ได้พันปี

หลินจือเซี่ยพยักหน้า จัดชุดให้เรียบร้อย สวมเสื้อคลุมพาซวงเหย่ไปที่ร้านกันลู่ถัง

ซุนจิ่งเหอที่โดนเช่นนี้ ถ้าไม่ได้เจอเจ้าคงไม่ยอมเลิกรา แทนที่จะปล่อยให้เขาคอยตามราวีและให้คนนินทาลับหลัง ควรไปพบเขาดีกว่า จะได้เห็นสีหน้าที่พ่ายแพ้ด้วย

พอมาถึงหน้าประตู ผู้ติดตามของซุน

บทที่ 527 - กูเป็นลูกชายของเจ้า

ตรุษจีน ทุกคนในบ้านตื่นแต่เช้า

เนื่องจากเมื่อวานหิมะตกทั้งวันทั้งคืน ตอนเช้าตื่นมา หิมะในลานบ้านสูงถึงน่อง

หลินจี้หมิงยังมีหน้าที่ราชการ สวมรองเท้าบู๊ตฤดูหนาวที่หลินจือเซี่ยเตรียมไว้ให้แล้วออกไปกับคนของเขา หลินจือเซี่ยกินข้าวเช้าเสร็จ ลากซื่อไห่กับผิงอันมาที่ลานบ้า

บทที่ 528 - ข้าฟังภรรยา

หลินจี้หมิงมองออกไป หลินสุ่ยเซิงมาถึงประตูห้องโถงพอดี เขาเกาศีรษะ มองพี่ชายที่เป็นขุนนางแล้วรู้สึกหวาดๆ

"พี่ใหญ่ ทำไมเห็นแต่ครอบครัวพี่กลับมา แม่อยู่ไหน?"

หลินจี้หมิงมองเขา สีหน้าไม่แสดงอารมณ์

"เจ้าก็รู้ว่าแม่ไปไหนสินะ"

หลินสุ่ยเซิงได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าดูลำบากใจ

"พี่ใหญ่ก