บทที่ 524 - ยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ

หลินจือเซี่ยเหลือบมองนางหนึ่งที ทำปากยื่น

"มีที่ไหนประเมินลูกสาวตัวเองแบบนี้?" นางอ้าปากรับส้มที่ผิงอันป้อนเข้าปาก เคี้ยวสองสามทีแล้วจึงพูด "ข้าไม่ได้กลัวหรอก แต่ขี้เกียจวุ่นวายต่างหาก พวกนั้นเพิ่งโผล่มาเมื่อเร็วๆ นี้ พอเห็นข้าแล้ว แต่ละคนไม่ก็เอาอกเอาใจ ไม่ก็เข้ามา

บทที่ 525 - จัดการทีละอย่าง

คนรับใช้ข้างๆ มองเขา

"นาย ท่านไม่กลัวคนจะรู้ตัวตนแบบนี้หรือ?"

ในดวงตาชายหนุ่มวาบแววอาลัย แต่ไม่นานก็ถูกความมุ่งมั่นแทนที่

"ตั้งแต่วันนี้ ถ้าตระกูลหลินและตระกูลเซิ่นไม่มีเรื่องเป็นตายร้ายแรง อย่าให้ทางนั้นส่งข่าวมาหาข้าอีก"

"ขอรับ" คนรับใช้ประสานมือคำนับ หมุนตัวจากไป

บทที่ 526 - คนชั่วอยู่ได้พันปี

หลินจือเซี่ยพยักหน้า จัดชุดให้เรียบร้อย สวมเสื้อคลุมพาซวงเหย่ไปที่ร้านกันลู่ถัง

ซุนจิ่งเหอที่โดนเช่นนี้ ถ้าไม่ได้เจอเจ้าคงไม่ยอมเลิกรา แทนที่จะปล่อยให้เขาคอยตามราวีและให้คนนินทาลับหลัง ควรไปพบเขาดีกว่า จะได้เห็นสีหน้าที่พ่ายแพ้ด้วย

พอมาถึงหน้าประตู ผู้ติดตามของซุน