บทที่ 510 - พุ่งชนไปเลย!

หลินจือเซี่ยไม่เห็นด้วยกับวิธีการของร้านเป่าติ่งอยู่แล้ว เห็นผู้จัดการจูพูดจาจริงใจ ก็ไม่คิดจะไปร้านเป่าติ่งอีก

"ได้ค่ะ งั้นตามที่ผู้จัดการจูว่า ลดเศษให้" เจ้าวางธนบัตรพันตำลึงบนโต๊ะ "ข้าพาคนมาด้วย ช่วยขนของได้ ขอให้ผู้จัดการจูส่งของที่มีอยู่ไปประกอบที่จวนผู้บัญชาการเร็วหน

บทที่ 511 - ไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย

"อ๊าก!"

เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับรถม้าของตระกูลซุนพลิกคว่ำลงกับพื้น โครงรถแทบจะพังยับ ซุนซูเหยาไม่เพียงแค่ศีรษะกระแทกได้รับบาดเจ็บ แขนของนางยังหักจากการกระแทกกับรถม้าอีกด้วย

ตอนนี้นางรู้สึกเวียนหัว เมื่อใช้มือลูบที่หน้าผากแล้วเห็นเลือดติดมือ ดวงตาก็พล

บทที่ 512 - ใครใส่ก็สวย

"ได้" เมื่อได้รับคำมั่นจากลูกสาว หลินจี้หมิงก็ชั่วคราวลืมเรื่องที่นางใช้เงินไปหนึ่งพันแปดร้อยตำลึงซื้อเฟอร์นิเจอร์วันนี้ "ไปกินข้าวกันก่อน ยุ่งมาทั้งวัน หิวแล้ว"

หลินจือเซี่ยรีบตามเขาไป

"พ่อไปรายงานตัวที่ที่ว่าการตอนกลางวัน ไม่ได้กินอะไรเลยหรือ?"

หลินจี้หมิงก้าวเดินอย่างอ