บทที่ 509 - เห็นอกเห็นใจกัน

ตลาดตะวันออกในเมืองหลวงมีถนนที่ขายเฟอร์นิเจอร์โดยเฉพาะ คนเดินถนนไม่มากนัก

ร้านเฟอร์นิเจอร์ที่ใหญ่ที่สุดมีสี่ร้าน: ร้านหงมู่, ร้านถานเซียงซาน, ร้านเป่าติ่ง และร้านชิงย่า แต่ละร้านมีพื้นที่ไม่เล็ก ด้านหน้าร้านทั้งชั้นหนึ่งและสองจัดแสดงเฟอร์นิเจอร์มากมาย ลานหลังเป็นที่ให้ช

บทที่ 510 - พุ่งชนไปเลย!

หลินจือเซี่ยไม่เห็นด้วยกับวิธีการของร้านเป่าติ่งอยู่แล้ว เห็นผู้จัดการจูพูดจาจริงใจ ก็ไม่คิดจะไปร้านเป่าติ่งอีก

"ได้ค่ะ งั้นตามที่ผู้จัดการจูว่า ลดเศษให้" เจ้าวางธนบัตรพันตำลึงบนโต๊ะ "ข้าพาคนมาด้วย ช่วยขนของได้ ขอให้ผู้จัดการจูส่งของที่มีอยู่ไปประกอบที่จวนผู้บัญชาการเร็วหน

บทที่ 511 - ไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย

"อ๊าก!"

เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับรถม้าของตระกูลซุนพลิกคว่ำลงกับพื้น โครงรถแทบจะพังยับ ซุนซูเหยาไม่เพียงแค่ศีรษะกระแทกได้รับบาดเจ็บ แขนของนางยังหักจากการกระแทกกับรถม้าอีกด้วย

ตอนนี้นางรู้สึกเวียนหัว เมื่อใช้มือลูบที่หน้าผากแล้วเห็นเลือดติดมือ ดวงตาก็พล