บทที่ 511 - ไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย

"อ๊าก!"

เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับรถม้าของตระกูลซุนพลิกคว่ำลงกับพื้น โครงรถแทบจะพังยับ ซุนซูเหยาไม่เพียงแค่ศีรษะกระแทกได้รับบาดเจ็บ แขนของนางยังหักจากการกระแทกกับรถม้าอีกด้วย

ตอนนี้นางรู้สึกเวียนหัว เมื่อใช้มือลูบที่หน้าผากแล้วเห็นเลือดติดมือ ดวงตาก็พล

บทที่ 512 - ใครใส่ก็สวย

"ได้" เมื่อได้รับคำมั่นจากลูกสาว หลินจี้หมิงก็ชั่วคราวลืมเรื่องที่นางใช้เงินไปหนึ่งพันแปดร้อยตำลึงซื้อเฟอร์นิเจอร์วันนี้ "ไปกินข้าวกันก่อน ยุ่งมาทั้งวัน หิวแล้ว"

หลินจือเซี่ยรีบตามเขาไป

"พ่อไปรายงานตัวที่ที่ว่าการตอนกลางวัน ไม่ได้กินอะไรเลยหรือ?"

หลินจี้หมิงก้าวเดินอย่างอ

บทที่ 513 - แม่ของเจ้าเป็นของข้า

เจียงซื่อยกมือปิดปากหัวเราะ

"ใช่ๆ ค่ะ คุณหนูมีความคิดแยบคาย ถึงได้วาดแบบสวยขนาดนี้" นางเดินเข้าไปใกล้ "บ่าวเกล้าผมได้หลายแบบ คุณหนูให้บ่าวช่วยเกล้าผมให้ไหมคะ?"

หลินจือเซี่ยได้ยินแล้วก็นั่งลงอย่างว่าง่าย

"ได้ค่ะ ย่าช่วยเกล้าผมให้หนูหน่อย"

เจียงซื่อเห็นว่าหลินจือเซ