บทที่ 508 - แยกย้ายกันทำงาน

เจียงซื่อส่ายหน้า "พวกเขาแต่งงานกันหมดแล้ว มีครอบครัวเล็กๆ ของตัวเอง ข้าก็ไม่มีอะไรต้องกังวลค่ะ"

หลินจือเซี่ยอธิบาย

"พ่อต้องไปรับตำแหน่งผู้บัญชาการที่เมืองหลวง คิดว่าขาดคน เลยพาป้าไปช่วยก่อนสองสามวัน พอพรุ่งนี้ซื้อคนรับใช้แล้ว ถ้าป้าอยากกลับ ก่อนที่จะปล่อยเช่าบ้านหลังน

บทที่ 509 - เห็นอกเห็นใจกัน

ตลาดตะวันออกในเมืองหลวงมีถนนที่ขายเฟอร์นิเจอร์โดยเฉพาะ คนเดินถนนไม่มากนัก

ร้านเฟอร์นิเจอร์ที่ใหญ่ที่สุดมีสี่ร้าน: ร้านหงมู่, ร้านถานเซียงซาน, ร้านเป่าติ่ง และร้านชิงย่า แต่ละร้านมีพื้นที่ไม่เล็ก ด้านหน้าร้านทั้งชั้นหนึ่งและสองจัดแสดงเฟอร์นิเจอร์มากมาย ลานหลังเป็นที่ให้ช

บทที่ 510 - พุ่งชนไปเลย!

หลินจือเซี่ยไม่เห็นด้วยกับวิธีการของร้านเป่าติ่งอยู่แล้ว เห็นผู้จัดการจูพูดจาจริงใจ ก็ไม่คิดจะไปร้านเป่าติ่งอีก

"ได้ค่ะ งั้นตามที่ผู้จัดการจูว่า ลดเศษให้" เจ้าวางธนบัตรพันตำลึงบนโต๊ะ "ข้าพาคนมาด้วย ช่วยขนของได้ ขอให้ผู้จัดการจูส่งของที่มีอยู่ไปประกอบที่จวนผู้บัญชาการเร็วหน