บทที่ 49 แม้จะมองทะลุตัวตนของเธอ เธอก็ยังคงเป็นหลินจือเซี่ย

จ้าวอวี้เจินมองดูลูกสาวที่กำลังคิดเพ้อฝัน

"ที่บ้านลุงของเจ้าไม่ได้มีแค่ลุงคนเดียว ยังมีป้าสะใภ้ด้วย การค้าของเราเพิ่งเริ่มต้น ถึงจะชวนพวกเขามาทำด้วยก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้พวกเราเองก็เพิ่งเริ่มต้น พวกเขาก็ไม่รู้เรื่องการค้า เจ้าจะรู้ได้อย่าง

บทที่ 50 มิตรภาพเปราะบางดั่งเรือน้อย

จ้าวซงเฉวียนรู้สึกแปลกใจ

"จะหาช่างสานไม้ไผ่ทำไม?"

"แม่ให้หนูมาหาช่างทำม่านไม้ไผ่สักสองสามอัน เผื่อจะได้ใช้ที่บ้าน" จือเซี่ยอธิบายอย่างง่ายๆ "ลุงไม่ต้องห่วง วันนี้หนูเอาเงินมาด้วย"

คำพูดนี้ ตั้งใจจะบอกป้าสะใภ้เป็นหลัก การพูดต่อหน้าทุกคนเพื่อให้เรื่องโปร่งใส จะ

บทที่ 51 เรื่องไม่ธรรมดา

"เขาไปตัดไม้ไผ่ที่สวนหลังบ้าน"

จูซื่อวางเสื้อผ้าที่กำลังซ่อมแซมลงข้างๆ ลุกขึ้นเปิดประตูรั้ว ให้จ้าวซงเฉวียนพาเด็กสาวสองคนเข้ามา

"วันนี้มีเจ้าของโรงเตี๊ยมจากในเมืองส่งคนมาสั่งโคมไฟไม้ไผ่หลายอัน กำลังเตรียมไม้ไผ่อยู่พอดี มาหาเจ้าบ้านมีธุระอะไรหรือ?"

จ้าวซงเฉวียนอ้าปากจะพูด