บทที่ 442 สิ่งที่อยู่ในผ้าอ้อม

เฉินปู้ฝานพยักหน้า "รู้มาหลายปีแล้ว วันนี้มาเพื่อขอของสิ่งหนึ่งจากพวกท่าน"

เมื่อได้ยินว่าเขามาขอของ ทุกคนในห้องต่างระแวดระวัง

เฉินปู้เหยียนชี้ไปที่เขา

"เจ้าไม่ใช่คนตระกูลเฉิน หน้าไหนจะมาขอของจากพ่อแม่?"

เฉินกุ้ยก็พูด "แม้เจ้าไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของข้า แต่พวกเราก็ให้ข้าวเ

บทที่ 443 นี่คือแขกของบ้านเรา

เฉินปู้ฝานพยักหน้า "เป็นอย่างไรบ้าง?"

หมอเผิงลูบเครา "ไข้สูงของคุณหนูหลินเกิดจากหวัดลม เมื่อครู่ข้าได้จ่ายยาให้แล้ว รอให้ไข้ลดลง พักผ่อนสักระยะก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง"

เฉินปู้ฝานพยักหน้า

"เข้าใจแล้ว หมอเผิงกลับก่อนเถอะ ขอบคุณมาก"

หมอเผิงประสานมือคำนับ "น้องชายเฉินเก

บทที่ 444 ย้ายครัวเรือน

จินเป่าได้ยินเสียงดุของเจ้านาย ก็ส่งเสียงครางสองสามครั้ง แล้วถอยไปด้านข้างอย่างน้อยใจ เปิดทางให้เฉินปู้ฝาน

เฉินปู้ฝานมองไปทางหลินจือเซี่ยและจ้าวอวี้เจิน ลูบจมูกอย่างเก้อเขิน แล้วรีบเดินไปทางคอกหมู

หลินจือเซี่ยมองแผ่นหลังของเขา หัวเราะเสียงแหบ แล้วมองห่อผ้าในอ้อมอกอย่างสงส