บทที่ 441 นิสัยแย่ๆ ของนักอ่าน

เฉินปู้ฝานส่ายหน้า

"กลับไปที่บ้านตระกูลเฉินก่อน ข้ามีเรื่องต้องถามพวกเขา"

หลายปีมานี้ เขาไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง

หลังจากย่าซุนจากไป ห้องที่เขาอาศัยอยู่นานที่สุดก็ถูกญาติห่างๆ ของย่าซุนยึดไปแล้ว

แต่เดิมก็ไม่ใช่ห้องของเขาอยู่แล้ว

ตอนนี้ย่าซุนก็จากไปแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้

บทที่ 442 สิ่งที่อยู่ในผ้าอ้อม

เฉินปู้ฝานพยักหน้า "รู้มาหลายปีแล้ว วันนี้มาเพื่อขอของสิ่งหนึ่งจากพวกท่าน"

เมื่อได้ยินว่าเขามาขอของ ทุกคนในห้องต่างระแวดระวัง

เฉินปู้เหยียนชี้ไปที่เขา

"เจ้าไม่ใช่คนตระกูลเฉิน หน้าไหนจะมาขอของจากพ่อแม่?"

เฉินกุ้ยก็พูด "แม้เจ้าไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของข้า แต่พวกเราก็ให้ข้าวเ

บทที่ 443 นี่คือแขกของบ้านเรา

เฉินปู้ฝานพยักหน้า "เป็นอย่างไรบ้าง?"

หมอเผิงลูบเครา "ไข้สูงของคุณหนูหลินเกิดจากหวัดลม เมื่อครู่ข้าได้จ่ายยาให้แล้ว รอให้ไข้ลดลง พักผ่อนสักระยะก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง"

เฉินปู้ฝานพยักหน้า

"เข้าใจแล้ว หมอเผิงกลับก่อนเถอะ ขอบคุณมาก"

หมอเผิงประสานมือคำนับ "น้องชายเฉินเก