บทที่ 440 - จือเซี่ยป่วย

หลินจือเซี่ยได้ยินเสียงเคาะประตูอย่างเลือนราง รู้สึกว่าศีรษะหนักอึ้ง เจ้าพยายามอ้าปาก จะพูด แต่รู้สึกว่าคอแห้งและเจ็บ ทรมานจนเปล่งเสียงไม่ออก

จำใจต้องฝืนใส่รองเท้าลุกจากเตียง พอลุกขึ้นยืน ความรู้สึกวิงเวียนศีรษะก็ถาโถมเข้ามา ร่างกายไม่อยู่ในการควบคุมล้มลงอย่างแรง

เสียงใน

บทที่ 441 นิสัยแย่ๆ ของนักอ่าน

เฉินปู้ฝานส่ายหน้า

"กลับไปที่บ้านตระกูลเฉินก่อน ข้ามีเรื่องต้องถามพวกเขา"

หลายปีมานี้ เขาไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง

หลังจากย่าซุนจากไป ห้องที่เขาอาศัยอยู่นานที่สุดก็ถูกญาติห่างๆ ของย่าซุนยึดไปแล้ว

แต่เดิมก็ไม่ใช่ห้องของเขาอยู่แล้ว

ตอนนี้ย่าซุนก็จากไปแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้

บทที่ 442 สิ่งที่อยู่ในผ้าอ้อม

เฉินปู้ฝานพยักหน้า "รู้มาหลายปีแล้ว วันนี้มาเพื่อขอของสิ่งหนึ่งจากพวกท่าน"

เมื่อได้ยินว่าเขามาขอของ ทุกคนในห้องต่างระแวดระวัง

เฉินปู้เหยียนชี้ไปที่เขา

"เจ้าไม่ใช่คนตระกูลเฉิน หน้าไหนจะมาขอของจากพ่อแม่?"

เฉินกุ้ยก็พูด "แม้เจ้าไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของข้า แต่พวกเราก็ให้ข้าวเ