บทที่ 4 ปากคมกล้า

หลินจือเซี่ยมองเธอด้วยความประหลาดใจ

แม่เจ้า คิดอะไรขึ้นมาก็ทำเลย?

เธอแค่เรียนจบมหาวิทยาลัยแบบขอไปที ไม่ได้เรียนวิชาทำกระดาษด้วยซ้ำ

โชคดีที่ชาติที่แล้วเคยดูคลิปวิถีชนบทมาเยอะ จึงจำได้บ้าง

"หนูลองดูได้ แต่ไม่รับรองว่าจะสำเร็จ แล้วหนูก็จำได้แค่วิธีที่ง่ายที่สุด ถ้ากระดาษที่ทำออกมาห

บทที่ 5 เลี้ยงลูกไม่เจ็บปวด

จ้าวอวี้เจินหัวเราะเยาะในใจ

ถ้าเป็นเจ้าของร่างเดิม คงเชื่อคำลวงของพวกเขาจริงๆ ได้ผ้าเก่าๆ มาผืนหนึ่ง ก็จะซาบซึ้งกลับไปทำงานรับใช้พวกเขาต่อ

เธอไม่โง่ขนาดนั้น ตอนนี้ยังไม่ได้อะไร ยิ่งไม่ต้องหวังอนาคต

โดยเฉพาะเมื่อเฉิงซื่อตาย ตระกูลหลินไม่ต้องการเธอแล้ว แม่ลูกพวกเธออาจถูกไ

บทที่ 6 เกลียดที่เจ้ามี รังแกยามเจ้าไร้

"ที่นี่มีผักเซียงชุนด้วย!" จือเซี่ยตะโกนไปทางป่าไผ่ด้วยความตื่นเต้น "พี่ อย่าขุดหน่อไม้แล้ว รีบมาที่นี่เร็ว"

ต้นผักเซียงชุนค่อนข้างสูงสำหรับเธอที่อายุสิบขวบ เก็บไม่ถึง ต้องให้พี่ชายมาช่วย

ของพวกนี้ขายได้ราคาดีกว่าหน่อไม้มาก

ชาติก่อน ผักเซียงชุนคลุกไก่ ผักเ