บทที่ 341

- ชาวบ้านซื้อธัญพืช

เซิ่นจี้จือรับฟังคำพูดของหลินจือเซี่ยอย่างตั้งใจ

เป็นที่รู้กันดีว่าชาวบ้านมีชีวิตความเป็นอยู่ลำบาก ส่วนหนึ่งเพราะผลผลิตธัญพืชต่ำ อีกส่วนหนึ่งเพราะราคาธัญพืชแพงและภาษีสูง

ปัจจุบันผลผลิตข้าวโพดที่ปลูกในหมู่บ้านรอบแรก ทุกคนได้เห็นกับตา

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่รู้วิธีการ

บทที่ 342

- ทองคำย่อมส่องประกาย

หลินจือเซี่ยมองคนที่พูด

"ป้าพูดแบบนี้เกรงใจเกินไปแล้ว เป็นคนรุ่นหลัง ส่งซาลาเปาให้ผู้ใหญ่ลองชิมจะเป็นไรไป? เราเป็นเพื่อนบ้านกัน ก็ต้องช่วยเหลือกันไม่ใช่หรือ?"

พอพูดจบ สตรีที่นั่งอยู่ต่างพากันชื่นชม

"ญาติฝ่ายพ่อของเจ้ายังบอกว่าบ้านพวกเจ้าไม่สนใจญาติพี่น้อง ไม่ดู

บทที่ 343

- มอบกิจการเต้าหู้ให้

จ้าวซงเสียงหัวเราะฮ่าๆ

"จือเซี่ยพูดถูก พวกเราต่อไปต้องดีขึ้นเรื่อยๆ"

จ้าวอวี้เจินพูดข้างๆ "เดี๋ยวกินข้าวเสร็จ พี่ใหญ่พี่รองเอาปลาสองตัวกับซาลาเปาสักสี่สิบห้าสิบลูกกลับไป พ่อแม่คงไม่ได้กินปลามานานแล้ว"

จ้าวซงเฉวียนมองเธอ

"เจ้าให้พวกเราเอาของไปให้พ่อแม่บ่อยๆ ทั้งข