บทที่ 328 ธุรกิจอาหารเฟื่องฟู

พอถึงร้านหลินจี้ ทุกคนในครอบครัวก็เริ่มยุ่ง

กวาดพื้นเช็ดถู จัดโต๊ะเก้าอี้ตะเกียบและถัง ตรวจนับวัตถุดิบและเครื่องดื่ม ตรวจสอบบัญชี รวมถึงการเตรียมการในครัว

เช่น หมักไก่ทอด นึ่งข้าว ต้มซุปกระดูก เตรียมเครื่องใน...

จือเซี่ยพาอู่ฟูตรวจนับเครื่องดื่มและวัตถุดิบ หลังจากตรว

บทที่ 329 การมีตัวตนต่ำสุด

หลังจากธุรกิจที่แผงเริ่มมั่นคง ก็จะยุ่งแค่ช่วงเช้าและเที่ยง เมื่อคนรู้ว่าที่นี่มีอาหารราคาถูก ลุงทั้งสองโม่แป้งได้สี่ร้อยห้าสิบจินต่อวันก็ไม่พอขาย

จือเซี่ยคำนวณ แป้งรวมกับซาลาเปา หนึ่งวันขายได้สองตำลึงกับสามร้อยเจ็ดสิบห้าเหรียญ หักต้นทุนแป้งขาวและข้าวโพดห้าร้อยเจ็ดสิบห้

บทที่ 330 แก๊งสิงโตไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ง่าย

อู่ฟูที่กำลังเสิร์ฟอาหารให้ลูกค้าข้างหน้าต่างสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวข้างนอก รีบเสิร์ฟอาหารเสร็จแล้ววิ่งมาข้างหลินจี้หมิง

"พ่อ ข้างนอกมีคนที่ไม่รู้จักมาหลายคน"

หลินจี้หมิงได้ยินแล้ว ไม่ทันคิดอะไรมาก วางของแล้วก้าวยาวๆ ออกจากร้าน

"จือเซี่ย เกิดอะไรขึ้น?"