บทที่ 308

แร่ตะกั่วเงิน

จือเซี่ยรีบพยักหน้า

"ได้ ขอรบกวนท่านด้วย"

เฉินปู้ฝานยิ้มมุมปาก โบกมือแล้วเดินไปทางท่าเรือ "ไปละ"

เมื่อมีเฉินปู้ฝานช่วย จือเซี่ยก็ไม่จำเป็นต้องไปถนนใหม่แล้ว อู่ฟูเห็นน้องสาวกลับมาเร็วก็ยิ่งงงหนัก

แม้น้องสาวจะบอกว่าจะกลับมาเร็วๆ ก่อนออกไป

แต่ความเร็วในการกลับมาครั้งนี้ เ

บทที่ 309

สมควรแล้วที่พวกเจ้าจะรวย

หลินจี้หมิงเรียกผู้ชายห้าคนมาเก็บข้าวโพดเมื่อวาน พอตกเย็นกลับบ้าน ในลานบ้านเต็มไปด้วยสีทอง ข้าวโพดกองเป็นภูเขา

จ้าวอวี้เจินชวนนางเหลียง ป้าเกย์บ้านข้างๆ นางโจวและนางหลิวมาช่วยทำข้าวและแป้งตากบนราวไม้ไผ่ก่อน แล้วจึงเริ่มแกะเมล็ดข้าวโพด

แม้จะเป็นคนที่ทำงานมาตลอ

บทที่ 310

เงินคนรวยได้ง่าย

ไม่ว่าชายหญิงแก่เด็ก ทุกคนได้ขนมถั่วเหลืองคนละหนึ่งสองชิ้น หลินจี้หมิงบอกว่าไม่กิน แต่จือเซี่ยก็ยัดให้หนึ่งชิ้น

เด็กๆ ได้ขนมถั่วเหลือง กระโดดโลดเต้นวิ่งไปด้านข้าง มองหน้ากันยิ้ม แล้วค่อยๆ กัดทีละนิด หวงแหนเหลือเกิน

มีแต่ลูกสาวเล็กของนางโจวที่กินเลอะเทอะ น้ำลายทำให้ขน