บทที่ 306 สัญชาตญาณการเอาตัวรอด

จือเซี่ยกำลังขุดดินพลางเรียกพี่ชาย "พี่ มาดูนี่หน่อย หินก้อนนี้พี่รู้จักไหม?"

อู่ฟูเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วส่ายหัว "ไม่เคยเห็น" แล้วหันไปมองน้องสาว "เจ้าหายไปนานขนาดนี้ เพื่อมาขุดหินก้อนนี้เหรอ?"

จากมุมมองของเขา มันดูเหมือนเรื่องเล่นๆ ไปหน่อย

จือเซี่ยยังคงขุดต่อไปโดยไม

บทที่ 307 เจ้ารู้จักหินก้อนนี้ไหม?

จือเซี่ยได้ยินแล้วพูดขึ้น

"ถ้าวันนี้ร้านยังไม่มีคนมากเหมือนเดิม พรุ่งนี้พ่อไม่ต้องไปร้านแล้วอยู่บ้านช่วยแม่ดีไหม หาคนที่ไว้ใจได้จากหมู่บ้านมาแทนก็ได้ พอถึงเวลายุ่งจริงๆ เขาอาจจะชำนาญแล้ว"

ก่อนที่จ้าวอวี้เจินจะพูด หลินจี้หมิงพยักหน้าเห็นด้วยก่อน

"ข้าว่าได้"

"ได้

บทที่ 308 แร่ตะกั่วเงิน

จือเซี่ยรีบพยักหน้า

"ได้ ขอรบกวนท่านด้วย"

เฉินปู้ฝานยิ้มมุมปาก โบกมือแล้วเดินไปทางท่าเรือ "ไปละ"

เมื่อมีเฉินปู้ฝานช่วย จือเซี่ยก็ไม่จำเป็นต้องไปถนนใหม่แล้ว อู่ฟูเห็นน้องสาวกลับมาเร็วก็ยิ่งงงหนัก

แม้น้องสาวจะบอกว่าจะกลับมาเร็วๆ ก่อนออกไป

แต่ความเร็วในการกลับมาครั้งนี้ เร็