บทที่ 301 อดทนได้แต่ไม่อาจทนต่อไป

ถ้าเสื้อผ้าวางอยู่ตรงนั้น อาจจะยังดูไม่ออก แต่ตอนนี้คนสวมใส่แล้ว สาวๆ ที่เดินผ่านมาเห็นก็ทยอยเข้ามาถาม

"เจ้าของร้าน ร้านท่านมีแบบใหม่หรือคะ? สวยจังเลย"

เจ้าของร้านเห็นสถานการณ์ ก็ได้แต่ตอบอย่างสุภาพ "มีแบบใหม่มาค่ะ แต่มีแค่สองชุดนี้ คุณหนูลองดูแบบอื่นได้"

สาวน้

บทที่ 302 - ควบคุมแรงไม่อยู่

ฟังคำเตือนแล้วจะอิ่มท้อง

หลินจือเซี่ยรู้ดีว่าตัวเองมีความสามารถแค่ไหน ตอนนี้อย่าว่าแต่ผู้ว่าการเมืองเลย แม้แต่เจ้าเมืองเจ้าก็ยังไม่กล้าไปหาเรื่อง หากอยู่ข้างนอกสามารถหลีกเลี่ยงปัญหาได้ก็ควรหลีกเลี่ยงจะดีกว่า เจ้าจึงค้อมตัวคำนับเจ้าของร้าน

"ขอบคุณที่เตือนนะคะ ถ้าไม่ม

บทที่ 303 - หาหัวข้อคุย

จือเซี่ยขึ้นเรือแล้วก็ไม่ได้พูดคุยกับเฉินปู้ฝานอีก เจ้านึกย้อนถึงร้านเสื้อผ้าที่เดินดูมาเมื่อครู่

ร้านพวกนั้นมีเสื้อผ้าไม่น้อย เครื่องประดับก็ครบครัน บ้างก็แขวนบนราวไม้รูปกากบาท บ้างก็แขวนติดผนัง

มองผ่านๆ แทบจะนึกภาพไม่ออกว่าเสื้อผ้าพวกนี้จะดูเป็นยังไงเมื่อสวมใส่

ถ้าในอน