บทที่ 300 ถูกหลอกแล้วสิ?

เมื่อถึงท่าเรือ หลินอู่ฟูช่วยหลินจือเซี่ยซื้อตั๋วเรือและส่งขึ้นเรือ พอเข้าไปในห้องโดยสารก็เห็นเฉินปู้ฝานนั่งอยู่แถวหน้า

อาจเป็นเพราะเด็กหนุ่มดูเกเร ไม่น่าเข้าใกล้ จึงมีพื้นที่ว่างรอบตัวเขา ผู้คนต่างไปเบียดกันอยู่ที่อื่นหมด

หลินจือเซี่ยยิ้ม หันไปมองหลินอู่ฟู

"พี่ กลับร้า

บทที่ 301 อดทนได้แต่ไม่อาจทนต่อไป

ถ้าเสื้อผ้าวางอยู่ตรงนั้น อาจจะยังดูไม่ออก แต่ตอนนี้คนสวมใส่แล้ว สาวๆ ที่เดินผ่านมาเห็นก็ทยอยเข้ามาถาม

"เจ้าของร้าน ร้านท่านมีแบบใหม่หรือคะ? สวยจังเลย"

เจ้าของร้านเห็นสถานการณ์ ก็ได้แต่ตอบอย่างสุภาพ "มีแบบใหม่มาค่ะ แต่มีแค่สองชุดนี้ คุณหนูลองดูแบบอื่นได้"

สาวน้

บทที่ 302 - ควบคุมแรงไม่อยู่

ฟังคำเตือนแล้วจะอิ่มท้อง

หลินจือเซี่ยรู้ดีว่าตัวเองมีความสามารถแค่ไหน ตอนนี้อย่าว่าแต่ผู้ว่าการเมืองเลย แม้แต่เจ้าเมืองเจ้าก็ยังไม่กล้าไปหาเรื่อง หากอยู่ข้างนอกสามารถหลีกเลี่ยงปัญหาได้ก็ควรหลีกเลี่ยงจะดีกว่า เจ้าจึงค้อมตัวคำนับเจ้าของร้าน

"ขอบคุณที่เตือนนะคะ ถ้าไม่ม