บทที่ 302 - ควบคุมแรงไม่อยู่

ฟังคำเตือนแล้วจะอิ่มท้อง

หลินจือเซี่ยรู้ดีว่าตัวเองมีความสามารถแค่ไหน ตอนนี้อย่าว่าแต่ผู้ว่าการเมืองเลย แม้แต่เจ้าเมืองเจ้าก็ยังไม่กล้าไปหาเรื่อง หากอยู่ข้างนอกสามารถหลีกเลี่ยงปัญหาได้ก็ควรหลีกเลี่ยงจะดีกว่า เจ้าจึงค้อมตัวคำนับเจ้าของร้าน

"ขอบคุณที่เตือนนะคะ ถ้าไม่ม

บทที่ 303 - หาหัวข้อคุย

จือเซี่ยขึ้นเรือแล้วก็ไม่ได้พูดคุยกับเฉินปู้ฝานอีก เจ้านึกย้อนถึงร้านเสื้อผ้าที่เดินดูมาเมื่อครู่

ร้านพวกนั้นมีเสื้อผ้าไม่น้อย เครื่องประดับก็ครบครัน บ้างก็แขวนบนราวไม้รูปกากบาท บ้างก็แขวนติดผนัง

มองผ่านๆ แทบจะนึกภาพไม่ออกว่าเสื้อผ้าพวกนี้จะดูเป็นยังไงเมื่อสวมใส่

ถ้าในอน

บทที่ 304 - ท่าเรือตอนนี้ประดับทองแล้วหรือ?

จือเซี่ยไม่ได้เปลี่ยนหัวข้อสนทนาแม้อู่ฝู่จะปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

"พี่ใหญ่ หนูไม่ได้อยากให้พี่รีบทำอะไรใหญ่โตตอนนี้หรอก แต่พี่ต้องคิดเรื่องนี้นะ เราต้องเตรียมพร้อมไว้ก่อนไม่ใช่เหรอ? ดูสิ ซื่อไห่ยังเล็ก เขาเรียนเก่งขนาดนั้น ถ้าในอนาคตได้เป็นขุนนาง การสร้างคว