บทที่ 299 การเปลี่ยนแปลง

วันรุ่งขึ้น หลินจือเซี่ยนำชุดทั้งสี่ชุดไปที่ตัวเมือง

ร้านใหม่เพิ่งเปิดทดลองขาย แต่ละวันใช้ไก่สามตัว ข้าวสารสิบจิน แป้งข้าวสารสิบจิน โดยทั่วไปขายตั้งแต่เช้าจนกระทั่งใกล้ปิดร้านจึงจะขายหมด

ที่ท่าเรือยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกไม่ครบครัน จำนวนผู้คนที่ผ่านไปมายังไม่มีการเปลี่ยนแ

บทที่ 300 ถูกหลอกแล้วสิ?

เมื่อถึงท่าเรือ หลินอู่ฟูช่วยหลินจือเซี่ยซื้อตั๋วเรือและส่งขึ้นเรือ พอเข้าไปในห้องโดยสารก็เห็นเฉินปู้ฝานนั่งอยู่แถวหน้า

อาจเป็นเพราะเด็กหนุ่มดูเกเร ไม่น่าเข้าใกล้ จึงมีพื้นที่ว่างรอบตัวเขา ผู้คนต่างไปเบียดกันอยู่ที่อื่นหมด

หลินจือเซี่ยยิ้ม หันไปมองหลินอู่ฟู

"พี่ กลับร้า

บทที่ 301 อดทนได้แต่ไม่อาจทนต่อไป

ถ้าเสื้อผ้าวางอยู่ตรงนั้น อาจจะยังดูไม่ออก แต่ตอนนี้คนสวมใส่แล้ว สาวๆ ที่เดินผ่านมาเห็นก็ทยอยเข้ามาถาม

"เจ้าของร้าน ร้านท่านมีแบบใหม่หรือคะ? สวยจังเลย"

เจ้าของร้านเห็นสถานการณ์ ก็ได้แต่ตอบอย่างสุภาพ "มีแบบใหม่มาค่ะ แต่มีแค่สองชุดนี้ คุณหนูลองดูแบบอื่นได้"

สาวน้