บทที่ 298 ถึงเวลาต้องใช้สมองแล้ว

เมื่อไหลหนี่ได้ยินว่าเรื่องนี้อาจไม่สำเร็จ จึงลดเสียงลงพูดว่า

"แม่ข้าเพิ่งพูดที่บ้านว่า แม้หญิงสาวตระกูลเถาจะขยัน แต่โดนพ่อแม่กดดันมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีความคิดเป็นของตัวเองแล้ว ถ้าเข้ามาในบ้านของพวกเจ้าจริงๆ หากพ่อแม่ของเจ้าโลภสักหน่อย ก็จะก่อปัญหามากมาย แต่พูดอีกอย่

บทที่ 299 การเปลี่ยนแปลง

วันรุ่งขึ้น หลินจือเซี่ยนำชุดทั้งสี่ชุดไปที่ตัวเมือง

ร้านใหม่เพิ่งเปิดทดลองขาย แต่ละวันใช้ไก่สามตัว ข้าวสารสิบจิน แป้งข้าวสารสิบจิน โดยทั่วไปขายตั้งแต่เช้าจนกระทั่งใกล้ปิดร้านจึงจะขายหมด

ที่ท่าเรือยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกไม่ครบครัน จำนวนผู้คนที่ผ่านไปมายังไม่มีการเปลี่ยนแ

บทที่ 300 ถูกหลอกแล้วสิ?

เมื่อถึงท่าเรือ หลินอู่ฟูช่วยหลินจือเซี่ยซื้อตั๋วเรือและส่งขึ้นเรือ พอเข้าไปในห้องโดยสารก็เห็นเฉินปู้ฝานนั่งอยู่แถวหน้า

อาจเป็นเพราะเด็กหนุ่มดูเกเร ไม่น่าเข้าใกล้ จึงมีพื้นที่ว่างรอบตัวเขา ผู้คนต่างไปเบียดกันอยู่ที่อื่นหมด

หลินจือเซี่ยยิ้ม หันไปมองหลินอู่ฟู

"พี่ กลับร้า