บทที่ 297 ตั้งราคาแพงลิบ

หม่าซื่อยิ้มแย้มพูดว่า

"เสี่ยวเอี้ยนเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเถา เป็นคนขยัน ประหยัด รู้จักดูแลชีวิตความเป็นอยู่ ครอบครัวเราฐานะก็ไม่ดี เจ้ายังมีน้องชายสองคนน้องสาวหนึ่งคนที่ต้องเลี้ยงดู ดังนั้นก่อนมาที่นี่ ข้าได้ปรึกษากับสามีแล้วว่า ถ้าจะหมั้นหมายกัน สินสอดก็ต้องไม่น้อยเกินไ

บทที่ 298 ถึงเวลาต้องใช้สมองแล้ว

เมื่อไหลหนี่ได้ยินว่าเรื่องนี้อาจไม่สำเร็จ จึงลดเสียงลงพูดว่า

"แม่ข้าเพิ่งพูดที่บ้านว่า แม้หญิงสาวตระกูลเถาจะขยัน แต่โดนพ่อแม่กดดันมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีความคิดเป็นของตัวเองแล้ว ถ้าเข้ามาในบ้านของพวกเจ้าจริงๆ หากพ่อแม่ของเจ้าโลภสักหน่อย ก็จะก่อปัญหามากมาย แต่พูดอีกอย่

บทที่ 299 การเปลี่ยนแปลง

วันรุ่งขึ้น หลินจือเซี่ยนำชุดทั้งสี่ชุดไปที่ตัวเมือง

ร้านใหม่เพิ่งเปิดทดลองขาย แต่ละวันใช้ไก่สามตัว ข้าวสารสิบจิน แป้งข้าวสารสิบจิน โดยทั่วไปขายตั้งแต่เช้าจนกระทั่งใกล้ปิดร้านจึงจะขายหมด

ที่ท่าเรือยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกไม่ครบครัน จำนวนผู้คนที่ผ่านไปมายังไม่มีการเปลี่ยนแ