บทที่ 293 สักวันคงถูกพวกเจ้าทำให้โมโหตาย

เฉินปู้ฝานมองทุกคน "ทุกคนฟังให้ดี คนที่แจ้งความว่าถนนนี้ขายสุราผิดกฎหมายไม่ใช่ร้านสือชวี่ แต่เป็นนักเรียนจากสำนักพูอวี้ เรื่องนี้ท่านขุนนางทั้งสองสามารถยืนยันได้"

ทหารทั้งสองรีบออกมายืนข้างหน้า

"ถูกต้อง เป็นนักเรียนอายุราวสิบขวบ รายละเอียดเราไม่สะดวกเปิดเผ

บทที่ 294 กลายเป็นติดหนี้บุญคุณเขา

จือเซี่ยกลับพูดว่า "เดี๋ยวถ้าลุงเอ้อร์เหมากินไม่อิ่ม ไปทำเพิ่มในครัวก็ได้ นี่ก็แค่ชิมรสชาติเท่านั้นนะคะ ลุงเอ้อร์เหมานั่งก่อนเถอะ"

หนิวเอ้อร์เหมาจึงนั่งลงข้างโต๊ะ

จือเซี่ยหยิบตะเกียบกลางมาอีกหลายคู่ และแจกชามให้ทุกคน ให้ทุกคนตักชิมทุกอย่างดูว่ารสชาติเป็นอย่างไร

บทที่ 295 ปิดร้านก่อนเวลา

ร้านใหม่เริ่มทดลองเปิดแล้ว

ครั้งนี้ จือเซี่ยตั้งชื่อร้านแบบเรียบง่าย เรียกว่า "ร้านอาหารตระกูลหลิน"

แม้ชื่อจะเรียบง่าย แต่การตกแต่งภายในไม่ได้มักง่าย แม้จะไม่มีของตกแต่งราคาแพง แต่ทุกมุมล้วนผ่านการวางแผนอย่างพิถีพิถันของจือเซี่ย

ระเบียงทางเดินจากถนนเก่าถึงท่าเรือซ่อมแซมเ