บทที่ 292 นัดพบครอบครัวเถา

จ้าวอวี้เจินเล่าอย่างตื่นเต้น "เป็นหญิงสาวตระกูลเถาจากหมู่บ้านเหลาสู่ อายุเท่าพี่ชายเจ้า พ่อแม่ยังอยู่ครบ มีน้องชายสองคนน้องสาวหนึ่งคน รู้จักกับพี่ชายเจ้าตอนที่พี่ชายไปส่งซื่อไห่กลับร้าน"

แต่เดิมจือเซี่ยนึกว่าคนที่พี่ชายชอบจะเป็นคนใดคนหนึ่งระหว่างเหอตงตงกับเหออวี้เหมย ไ

บทที่ 293 สักวันคงถูกพวกเจ้าทำให้โมโหตาย

เฉินปู้ฝานมองทุกคน "ทุกคนฟังให้ดี คนที่แจ้งความว่าถนนนี้ขายสุราผิดกฎหมายไม่ใช่ร้านสือชวี่ แต่เป็นนักเรียนจากสำนักพูอวี้ เรื่องนี้ท่านขุนนางทั้งสองสามารถยืนยันได้"

ทหารทั้งสองรีบออกมายืนข้างหน้า

"ถูกต้อง เป็นนักเรียนอายุราวสิบขวบ รายละเอียดเราไม่สะดวกเปิดเผ

บทที่ 294 กลายเป็นติดหนี้บุญคุณเขา

จือเซี่ยกลับพูดว่า "เดี๋ยวถ้าลุงเอ้อร์เหมากินไม่อิ่ม ไปทำเพิ่มในครัวก็ได้ นี่ก็แค่ชิมรสชาติเท่านั้นนะคะ ลุงเอ้อร์เหมานั่งก่อนเถอะ"

หนิวเอ้อร์เหมาจึงนั่งลงข้างโต๊ะ

จือเซี่ยหยิบตะเกียบกลางมาอีกหลายคู่ และแจกชามให้ทุกคน ให้ทุกคนตักชิมทุกอย่างดูว่ารสชาติเป็นอย่างไร