บทที่ 258 เกิดเหตุไม่คาดฝัน

จ้าวอวี้เจินสูดลมหายใจเฮือก

"เจ้านี่จริงๆ ไม่ได้ดูแลบ้านก็เลยไม่รู้ว่าข้าวของแพงขนาดไหน เดือนละสองตำลึง จ่ายค่าจ้างคนได้ตั้งหกเจ็ดคน คนเดียวแทนได้เจ็ดคนเลยนะ"

ที่ภูเขาหม่อนมีคนงานเจ็ดคน เดือนหนึ่งใช้เงินสองตำลึงหนึ่งเฉียน

ยุ่งมาสองเดือนกว่า ไม่นับภูเขาและต้นหม่อน จ่ายไ

บทที่ 259 พ่อเป็นอะไรหรือ?

ชาวบ้านคนอื่นมองหน้ากัน สูดลมหายใจเฮือก ในใจเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา

คิดว่าก็แค่ขุดคลองเหมือนทุกครั้ง แต่ไม่นึกว่าที่นี่จะต้องแลกด้วยชีวิตคน

หลินสุ่ยเซิงที่ชอบหาโอกาสขี้เกียจหลบอยู่หลังฝูงชน ในฐานะน้องชายแท้ๆ ของหลินจี้หมิง บนใบหน้ากลับไม่เห็นความเศร้าโศก ยิ่งกว่านั้นยัง

บทที่ 260 มิตรแท้ในยามยาก

"ได้" เฉินโส่วไฉ่รีบตักข้าวเข้าปาก พูดทั้งๆ ที่ปากยังเต็ม "ผมจะไปเรียกคนเดี๋ยวนี้ พยายามหาคนมาช่วยขุดให้มากที่สุด"

"ขอบคุณลุงโส่วไฉ่" หลินจือเซี่ยสูดจมูก "รบกวนลุงช่วยแวะไปเอาอาหารของลุงใหญ่ที่บ้านฉันไปให้ที่ไซต์งานด้วยนะคะ ตอนนี้ฉันยังไปทางนั้นไม่ได้ แม่ตกใจเลยทำให้เจ็บ