บทที่ 259 พ่อเป็นอะไรหรือ?

ชาวบ้านคนอื่นมองหน้ากัน สูดลมหายใจเฮือก ในใจเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา

คิดว่าก็แค่ขุดคลองเหมือนทุกครั้ง แต่ไม่นึกว่าที่นี่จะต้องแลกด้วยชีวิตคน

หลินสุ่ยเซิงที่ชอบหาโอกาสขี้เกียจหลบอยู่หลังฝูงชน ในฐานะน้องชายแท้ๆ ของหลินจี้หมิง บนใบหน้ากลับไม่เห็นความเศร้าโศก ยิ่งกว่านั้นยัง

บทที่ 260 มิตรแท้ในยามยาก

"ได้" เฉินโส่วไฉ่รีบตักข้าวเข้าปาก พูดทั้งๆ ที่ปากยังเต็ม "ผมจะไปเรียกคนเดี๋ยวนี้ พยายามหาคนมาช่วยขุดให้มากที่สุด"

"ขอบคุณลุงโส่วไฉ่" หลินจือเซี่ยสูดจมูก "รบกวนลุงช่วยแวะไปเอาอาหารของลุงใหญ่ที่บ้านฉันไปให้ที่ไซต์งานด้วยนะคะ ตอนนี้ฉันยังไปทางนั้นไม่ได้ แม่ตกใจเลยทำให้เจ็บ

บทที่ 261 การมองการณ์ไกล

เนื่องจากอุบัติเหตุเมื่อวาน เหลียงซื่อและฉ่ายหยุนไม่ได้กลับไปนอนที่ห้องตัวเอง เหลียงซื่อและหม่าซื่อนอนเฝ้าจ้าวอวี้เจินที่ห้องโถง ส่วนฉ่ายหยุนนอนห้องเดียวกับหลินจือเซี่ย ทั้งเป็นเพื่อนและช่วยดูแลเด็กด้วย

ตอนที่หลินจือเซี่ยตื่น ฉ่ายหยุนไม่อยู่ในห้องแล้ว เธอมองออกไปนอกห้อง