บทที่ 148 ช่วยเหลือหน่อยสิ

หลินอู่ฟูเดินถือตะกร้าอยู่ข้างน้องสาว โดยไม่รู้ความคิดในใจเธอ

หากรู้ว่าความต้องการซื้อภูเขาของน้องสาวไม่ได้ลดลงเลย แต่กลับยิ่งรุนแรงขึ้น เขาคงจะปวดหัวอีกแล้ว

หลังจากเก็บไข่ไก่รอบหมู่บ้านเสร็จกลับถึงบ้าน อาหารก็พร้อมบนโต๊ะแล้ว คืนนี้มีถั่วฝักยาวผัดแห้ง มะเขือนึ่ง และเต้

บทที่ 149 จะต้องขายทุกอย่างเพื่อซื้อจริงๆ หรือ?

จ้าวอวี้เจินมองเธอ "เธอยังขาดอีกเท่าไหร่?"

จือเซี่ยดึงเธอไปด้านข้าง "ถ้าต่อราคาลงได้ หนูยังขาดเท่านี้" เธอยื่นนิ้วหัวแม่มือและนิ้วก้อยออกมา

จ้าวอวี้เจินดูแล้วตอบทันที "งั้นไม่ต้องซื้อแล้ว"

พูดจบก็จะไปปฏิเสธเสิ่นจี้จือ แต่จือเซี่ยรั้งเอาไว้

"ไม่ได

บทที่ 150 อย่าให้กระทบโชคชะตาของหมู่บ้าน

"ที่เธอพูดก็มีเหตุผล" เสิ่นจี้จือมองไปทางหลินจี้หมิง เพราะเขาเป็นหัวหน้าครอบครัว

"ห้าสิบสองไร่นี้วัดตอนมีคนจะซื้อเมื่อสิบปีก่อน ตอนนั้นรวมที่รกร้างรอบภูเขาด้วย ถ้าวัดใหม่ เราจะหักส่วนที่รกร้างและตีนเขาออก แต่ภูเขาเป็นของพวกเธอแล้ว คงไม่มีใครมาอ้างสิทธิ์ในท