บทที่ 147 ประสบความสำเร็จโดยไม่คาดคิด

จ้าวอวี้เจินหัวเราะขึ้นมา "ปรื๊ด"

หลินจี้หมิงมองไปทางภรรยา ไม่รู้ว่าเธอหัวเราะอะไร แล้วหันไปมองลูกสาวด้วยสายตาเอ็นดู

"เด็กผู้หญิงอย่างเจ้า จะเป็นแม่บ้านได้ยังไง? อย่าพูดเหลวไหลสิ"

จือเซี่ยเห็นในร้านทยอยมีลูกค้าเข้ามาเพิ่ม และญาติฝั่งตระกูลจ้าวก็กลับไปหมดแล้ว

บทที่ 148 ช่วยเหลือหน่อยสิ

หลินอู่ฟูเดินถือตะกร้าอยู่ข้างน้องสาว โดยไม่รู้ความคิดในใจเธอ

หากรู้ว่าความต้องการซื้อภูเขาของน้องสาวไม่ได้ลดลงเลย แต่กลับยิ่งรุนแรงขึ้น เขาคงจะปวดหัวอีกแล้ว

หลังจากเก็บไข่ไก่รอบหมู่บ้านเสร็จกลับถึงบ้าน อาหารก็พร้อมบนโต๊ะแล้ว คืนนี้มีถั่วฝักยาวผัดแห้ง มะเขือนึ่ง และเต้

บทที่ 149 จะต้องขายทุกอย่างเพื่อซื้อจริงๆ หรือ?

จ้าวอวี้เจินมองเธอ "เธอยังขาดอีกเท่าไหร่?"

จือเซี่ยดึงเธอไปด้านข้าง "ถ้าต่อราคาลงได้ หนูยังขาดเท่านี้" เธอยื่นนิ้วหัวแม่มือและนิ้วก้อยออกมา

จ้าวอวี้เจินดูแล้วตอบทันที "งั้นไม่ต้องซื้อแล้ว"

พูดจบก็จะไปปฏิเสธเสิ่นจี้จือ แต่จือเซี่ยรั้งเอาไว้

"ไม่ได