บทที่ 146 ข้าไม่อยากเป็นครูสตรีหรอก

"เมื่อเจอคนที่อยากแต่งงานด้วย ก็จะพาเขากลับบ้านเอง"

เฉินปู้ฝานพูดพลางมองไปทางเสิ่นฝูอัน ส่งสัญญาณตาขอความช่วยเหลือ

เสิ่นฝูอันที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องพร้อมกระดาษและพู่กันยิ้มน้อยๆ

"แม่ครับ อย่าไปบังคับเขาเลย นิสัยเขาเป็นยังไงแม่ก็รู้ดี เดี๋ยวก็ไม่กล้ามาบ้านเราอ

บทที่ 147 ประสบความสำเร็จโดยไม่คาดคิด

จ้าวอวี้เจินหัวเราะขึ้นมา "ปรื๊ด"

หลินจี้หมิงมองไปทางภรรยา ไม่รู้ว่าเธอหัวเราะอะไร แล้วหันไปมองลูกสาวด้วยสายตาเอ็นดู

"เด็กผู้หญิงอย่างเจ้า จะเป็นแม่บ้านได้ยังไง? อย่าพูดเหลวไหลสิ"

จือเซี่ยเห็นในร้านทยอยมีลูกค้าเข้ามาเพิ่ม และญาติฝั่งตระกูลจ้าวก็กลับไปหมดแล้ว

บทที่ 148 ช่วยเหลือหน่อยสิ

หลินอู่ฟูเดินถือตะกร้าอยู่ข้างน้องสาว โดยไม่รู้ความคิดในใจเธอ

หากรู้ว่าความต้องการซื้อภูเขาของน้องสาวไม่ได้ลดลงเลย แต่กลับยิ่งรุนแรงขึ้น เขาคงจะปวดหัวอีกแล้ว

หลังจากเก็บไข่ไก่รอบหมู่บ้านเสร็จกลับถึงบ้าน อาหารก็พร้อมบนโต๊ะแล้ว คืนนี้มีถั่วฝักยาวผัดแห้ง มะเขือนึ่ง และเต้