บทที่ 127 ไม่ได้ยิน ไม่ได้เห็น

ที่บ้านเก่าตระกูลหลิน

นาข้าวของบ้านเพิ่งบุกเบิกและปลูกทีหลัง จึงช้ากว่าบ้านอื่น ต้องรออีก 10-20 วันถึงจะเก็บเกี่ยวได้ ถั่วเหลืองที่ปลูกตามมาก็ต้องเลื่อนออกไป ตอนนี้เก็บได้แค่ข้าวโพดกับถั่วเหลืองรอบแรก

หลินจี้หมิงเพิ่งเคยปลูกข้าวโพดเป็นครั้งแรก เรียนรู้จากจ้าวอวี้เจิ

บทที่ 128 แต่งงานแล้วลืมแม่

หลินอู่ฟูฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย ดูน่าสงสารมาก

คิดว่าถึงจะต้องเอาอกเอาใจภรรยาก็เป็นเรื่องอีกหลายปี ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องทำตอนนี้ หรือว่าพ่อเป็นพวกเจ้าชู้ตั้งแต่อายุสิบกว่าแล้ว?

แต่คำถามนี้เขาไม่กล้าถามออกไป

เดี๋ยวถามไปแล้วพ่อไม่พอใจ อาจโดนตบก้นอีก

ฝ่ามือพ่อเหมือนพัด ตบทีน

บทที่ 129 ภรรยาคือคนที่ใกล้ชิดที่สุด

จ้าวอวี้เจินได้ยินแล้วรู้สึกว่าที่จือเซี่ยพูดมีเหตุผล

เธอไม่เคยคิดถึงรายละเอียดพวกนี้ หลายอย่างต้องรอให้ลูกสาวเสนอถึงจะนึกออก สมองใหม่นี่ใช้งานได้ดีกว่าสมองเก่าที่ใช้มาหลายสิบปีจริงๆ

"ได้ เดี๋ยวเราแวะไปร้านช่างเหล็กด้วย มีอะไรจะซื้ออีกไหม?"

จือเซี่ยคิดอีกครู่