บทที่ 128 แต่งงานแล้วลืมแม่

หลินอู่ฟูฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย ดูน่าสงสารมาก

คิดว่าถึงจะต้องเอาอกเอาใจภรรยาก็เป็นเรื่องอีกหลายปี ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องทำตอนนี้ หรือว่าพ่อเป็นพวกเจ้าชู้ตั้งแต่อายุสิบกว่าแล้ว?

แต่คำถามนี้เขาไม่กล้าถามออกไป

เดี๋ยวถามไปแล้วพ่อไม่พอใจ อาจโดนตบก้นอีก

ฝ่ามือพ่อเหมือนพัด ตบทีน

บทที่ 129 ภรรยาคือคนที่ใกล้ชิดที่สุด

จ้าวอวี้เจินได้ยินแล้วรู้สึกว่าที่จือเซี่ยพูดมีเหตุผล

เธอไม่เคยคิดถึงรายละเอียดพวกนี้ หลายอย่างต้องรอให้ลูกสาวเสนอถึงจะนึกออก สมองใหม่นี่ใช้งานได้ดีกว่าสมองเก่าที่ใช้มาหลายสิบปีจริงๆ

"ได้ เดี๋ยวเราแวะไปร้านช่างเหล็กด้วย มีอะไรจะซื้ออีกไหม?"

จือเซี่ยคิดอีกครู่

บทที่ 130 จู่โจมจุดอ่อน

"ไม่มีอะไร"

หลินจี้หมิงเดินมาจับมือเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้อยู่ข้างนอก อยากจะกอดเธอไว้ในอ้อมกอดให้อบอุ่นจริงๆ

แม้ชายหนุ่มจะไม่พูดอะไร แต่จ้าวอวี้เจินก็รู้สึกได้ถึงความน้อยใจและโกรธที่เขาแสดงออกมาโดยไม่ตั้งใจ บางทีเพราะตอนนี้ต่อหน้าแม่ลูก เขาจึงปิดบังอารมณ์ได้ดีมาก

เธอยิ้