บทที่ 12 การขอเงินง่ายกว่าขายผัก

คำพูดเบาๆ ไม่กี่ประโยค แทบจะทำให้เฉิงซื่อกระโดดลงจากเตียง

"เจ้าพูดเหลวไหล!"

เธอทุบโต๊ะข้างหัวเตียงอย่างแรง ตะโกนว่าจ้าวอวี้เจินรังแกแม่สามี ชีวิตทนไม่ไหวแล้ว

หลินสุ่ยเซิงขมวดคิ้ว กำลังจะก้าวไปพูดอะไรบางอย่าง

จ้าวอวี้เจินใจเย็นมาก "ถ้าแม่ไม่กลัวทำลายชื่อเสียงของซิ

บทที่ 13 จะเป็นคนถูกผีสิงหรือ?

หลินสุ่ยเซิงเป็นคนแรกที่ไม่เห็นด้วย

"จะทำอย่างนั้นได้อย่างไร? พี่สะใภ้ใหญ่ก็เป็นลูกสะใภ้ของแม่เหมือนกัน จะไม่ดูแลแม่ได้อย่างไร? ถึงพี่ชายจะไม่อยู่แล้ว แต่อู่ฟูกับซื่อไห่ก็เป็นลูกของพี่ชาย อีกอย่างแม่ก็ยกเรือนเก่าให้พวกเจ้าอยู่ไม่ใช่หรือ? จะพูดว่าแม่ไม่ได้ให้อะไรสายให

บทที่ 14 แปลกจนเขารู้สึกกลัว

จ้าวอวี้เจินรีบดึงแขนเขาไว้

"พี่ใหญ่ อย่าใจร้อน ฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หลายวันมานี้ฉันก็ไม่ได้ดูแลเฉิงซื่อ ให้ลูกสาวกับลูกสะใภ้คนเล็กของเธอดูแลแทน วันนี้ที่กลับมา เพราะอยากมาขอความช่วยเหลือจากพวกพี่"

จ้าวซงเฉวียนมองเธอด้วยความกังขา

"ช่วยอะไร?"

จ้าวอวี้เจินพูด